Witamy na blogu specjalistycznym serwisu Spokój Ducha

Dojrzewanie

 
 
 
Trudny czas w życiu młodego człowieka 
 
Dojrzewanie to trudny czas w życiu każdego człowieka, pomiędzy dzieciństwem a dorosłością. W tym czasie przeobrażeniom ulega nasza budowa ciała, psychika, wygląd. Zmieniają się nasze wyobrażenia o otoaczającycm świecie i ludziach. Szukamy pomysłu na siebie i niejednokrotnie doznajemy wielu rozczarowań. Na nasze dojrzewanie wpływ mają czynniki genetyczne, płciowe, środowiskowe, ale również klimatyczne i kulturowe. 
 
Okres buntu
 
Dorastanie każdego z nas było ciężkim doświadczeniem dla naszych rodziców. Chociaż sami przeżyli okres buntu, nie do końca rozumieją swoje pociechy. Świat idzie z postępem a wraz z nim życie nabiera tępa, więc nie każdy rodzic ma czas na utrzymanie dobrych kontaktów z dzieckiem, zwłaszcza kiedy dziecko dojrzewa, wchodzi w okres intensywnego wzrostu i przemian w organizmie jak i w psychice.
 
Dziecko przez ten trudny okres buntu, niepewności uczuć, niestabilności emocji, często miewa napady złości i ma wrażenie jakby rodzice go dręczyli. Jak by tego było mało, młody buntownik próbuje odreagować swoje emocje na swojej siostrze czy też bracie jeżeli ma, z tond też kłótnie rodzeństwa, które mogą doprowadzić do agresywnego zachowania lub do bójki między rodzeństwem. Jak nie trudno zauważyć takie zachowania mogą wyprowadzić rodziców z równowagi, Nieumiejętność nawiązywania kontaktów po stronie rodzica jak i dziecka najczęściej prowadzi do konfliktów w rodzinie a bunt nastolatka wzrasta na sile i tworzą się kolejne problemy nad którymi niełatwo zapanować.
 
Fazy dojrzewania
 
Każdy z nas przechodzi trzy fazy dojrzewania.  Pierwszą z nich jest przygotowawcza faza przedpokwitaniowa trwa około 2 lat, ma przebieg utajniony i rozpoczyna się między 6 a 8 rokiem życia, stopniowo nasilając się. Druga faza dojrzewania właściwego trwa około 4 lat, pomiędzy 10 a 16 rokiem życia. Trzecia popokwitaniowa faza dorastania w większość przypadków ma miejsce między 18 a 25 rokiem życia.
 
Z medycznego punktu widzenia
 
Problemy okresu dojrzewania pod kątem medycznym wiążą się wahaniami poziomu hormonów, a zwłaszcza androgenów, często pojawia się potliwość, oraz zmiany skórne w postaci trądziku młodzieńczego. Częsta w tym wieku jest depresja (np. w wyniku braku akceptacji w grupie rówieśniczej, młody buntownik albo buntowniczka boi się odrzucenia lub nie ma umiejętności nawiązywania kontaktów). U dziewcząt może wystąpić anoreksja i bulimia. Gwałtowny wzrost przyczynia się do osłabienia układu odpornościowego.
 
Z psychologicznego punktu widzenia
 
Problemy psychospołeczne to potrzeba akceptacji w grupie rówieśniczej (a także ciekawość, uczucie "dorosłości" lub inny czynnik psychologiczny) może skłaniać nastolatków do zainteresowania używkami takich jak alkohol, papierosy, narkotyki co może prowadzić do braku chęci do nauki. Duża potrzeba niezależności zachęca młodzież do konfliktu z rodzicami, wyrażanego np. przez uczestnictwo w subkulturach młodzieżowych, wagary, konflikty z prawem bądź zainteresowanie sektami. Narastający popęd seksualny może wywoływać poczucie winy, zwłaszcza u młodzieży wychowanej w konserwatywnym środowisku.

    
   
 

Pokonaj stres w pracy

 
 
 
Polacy najbardziej zsetresowani na świecie
 
Stres dotyka praktycznie każdego pracownika. Męczy, dekoncentruje, sprawia, że nie można się skupić, w następstwie prowadząc do zawodowego wypalenia lub depresji. W takim razie, jak pokonać stres? Okazuje się, że jest na to kilka starych, niezawodnych  sposobów. Żeby przestać się denerwować: wygadaj się, oddychaj i... idź potańczyć.
 
Z badań Międzynarodowej Organizacji Pracy i Pentor Research International wynika, że Polacy należą do najbardziej zestresowanych pracowników na świecie. Niektórzy utrzymują, iż pozytywnie wpływa na kreatywność pracownika, jednak wiele osób go po prostu nie wytrzymuje.
 
Skutki długotrwałego stresu
 
Długotrwały stres powodujący wypalenie zawodowe, szkodzi także poza pracą. Tak zestresowany pracownik staje się mniej aktywny i wydajny w życiu zawodowym , jak i prywatnym. Dotyka go uczucie beznadziejności i zakompleksienia, odczuwa coraz większą niechęć do pracy, powodując również  konflikty rodzinne.
 
Rozładowywanie napięcia 
 
Choć trudno jest usunąć z życia takie czynniki, jak brak stabilizacji (jeden z najbardziej stresogennych), okazuje się, że codzienny stres można łatwo rozładować. Wystarczy sięgnąć po którąś ze starych, sprawdzonych metod.
 
Pierwszą z nich jest wyśmiewana przez wiele osób - piłeczkę do ściskania. Pomaga ona w rozluźnieniu napiętych stresem mięśni. Inni rozładowują napięcie poprzez taniec. Pozytywnie wpływa na mięśnie, generując mnóstwo endorfin w organizmie. Tak samo jak inne formy ruchu: krótki dynamiczny spacer.
 
Dobrym sposobem na poradzenie sobie ze stresem jest wzięcie kilku głębokich oddechów. Spokojne wdechy nie tylko dotlenią mózg, ale też pozwolą na złapanie dystansu do spraw, którymi się denerwujemy. Swoje emocje można też wykrzyczeć albo przemilczeć w spokoju. To pomoże uspokoić myśli i podsumować sytuację.
 
Warto też posłuchać jakichś rytmicznych dźwięków. Bywają bardziej agresywne formy rozładowania stresu, np. poprzez zepsucie jakiegoś przedmiotu. Oby nie była to jakaś  kosztowna rzecz.

    
   
 

Kłamstwo w związku

 
 
 
Statystyki nie kłamią?
 
Według badań pewnego profesora psychologii, aż 60% naszych wypowiedzi to kłamstwa. Czy mijanie się z prawdą,  jest częścią ludzkiej komunikacji? Przecież brak prawdomówności negatywnie wpływa na relacje międzyludzkie.
 
Kłamstwo w małżeństwie 
 
Szczególnie niebezpieczne jest kłamstwo w małżeństwieKłamstwo tego typu nasuwa nam do głowy wielkie przewinienia, takie jak, zdrada lub oszustwo matrymonialne. Tymczasem, szkodliwe dla jakości partnerstwa są już drobne kłamstwa: przemilczenia, półprawdy, intrygi i koloryzowanie faktów. Unikamy sytuacji do przyznania się, szukamy dogodnego wytłumaczenia, aby uspokoić obawy partnera. Wymyślamy wymówki dla własnej przyjemności i wygody. Takie niewinne kłamstwa  przestają być niewinne wtedy, kiedy wchodzi to w nawyk i przestaje męczyć nas poczucie winy.
 
Skutki kłamania 
 
Szkodliwym wynikiem okłamywania jest przede wszystkim brak zaufania w związku, niepewność uczuć, strach przed porzuceniem. Według badań psychologicznych kłamca sam zaczyna nieufnie traktować swojego partnera, ponieważ podświadomie podejrzewa go o podobne postępowanie. Kolejnym zagrożeniem jest brak szacunku wobec okłamywanej osoby. Kłamiąc, budzi się w nas poczucie władzy nad okłamywaną osobą, traktujemy ją z pogardą i wyższością.
 
Należy jednak pamiętać, że każde “kłamstwo ma krótkie nogi”. Musimy liczyć się z konsekwencjami, jeśli prawda wyjdzie na jaw. W związku nie będzie już nigdy tak jak wcześniej, nawet jeśli partner nam wybaczy.
 
Analizuj na spokojnie 

Jeżeli to my padliśmy ofiarą kłamstwa ze strony partnera, należy poddać sytuację spokojnej analizie. Najpierw zastanówmy się, czy sami możemy pochwalić się większą prawdomównością. Spróbujmy uzyskać informacje od partnera, dlaczego tak postąpił, co go do tego skłoniło i  jaki był powód. Jeśli związek oparty jest lub będzie na kłamstwie, nie warto w niego dłużej inwestować. Budowanie partnerstwa na kłamstwie jest jak stawianie fundamentów na piasku: Bez szczerości nie można stworzyć stabilnego i długotrwałego związku. Aby uniknąć tak przykrych sytuacji i następstw, należy od początku wymagać od siebie i partnera szczerości oraz dobrej komunikacji.

    
   
 

Zdrada a zaufanie

 
 
 
Poczucie winy
 
Jak wybaczyć zdradę? Czy warto odbudować związek? Poczucie winy po zdradzie przeważnie dotyka osobę, która zawiniła. Jednak wina zawsze leży po obu stronach. Każdy związek inaczej przeżywa ten problem. Jedni nie wybaczają, inni podnoszą się z porażki i próbują dać sobie drugą szansę. Zdrada zawsze wprowadza do związku negatywne emocje i stany. Kryzys, brak zaufania w związku, konflikty małżeńskie, niechęć do seksu i niepewność uczuć to tylko niektóre z nich. Jeżeli nadal zależy nam na związku to najważniejsze w takiej sytuacji jest odtworzenie zaufanie.
 
Pierwszy krok do wybaczenia 
 
Pierwszym krokiem jest szczera rozmowa z partnerem. Powinien wytłumaczyć, dlaczego tak postąpił, co lub kto go do tego czynu skłonił i po co zataił ten fakt. Nie należy z kolei zasypywać partnera masą pytań i dopytywać o szczegóły, tylko pozwolić mu powiedzieć tyle i będzie w stanie. Osoba zdradzona będzie odczuwać niejednokrotnie większy ból, ponieważ oprócz samej zdrady, partner dopuścił się kłamstwa w związku.  Warto kontrolować go przez jakiś czas, aby spradzić, czy faktycznie chce się poprawić. Nie może tylko mówić i zapewniać o swojej poprawie. Powinien udowodniać swoje chęci poprzez czyny.

Kolejnym ciężkim krokiem dla osoby “poszkodowanej” jest przebaczenie. Aby uratować związek, należy partnerowy przebaczyć, żeby zacząć dostrzegać w nim dobre cechy. Pozbyć się złych emocji, które towarzyszyły podczas jego obecności. Inaczej ratowanie związku skończy sie niepowodzeniem, jeżeli człowiek nie pozbędzie się żalu i nienawiści.
 
Najważniejsza jest bliskość 

Kontynuowanie związku nie skończy się na przebaczeniu i zapomnieniu. Pełne zaakceptowanie drugiej osoby wyraża się poprzez bliskość. Na tym etapie wskazana jest odbudowa relacji fizycznej oraz duchowej. Wspólne komplementy, adoracja i okazywanie uczuć.

Żelazną zasadą po odzyskaniu zaufania i uratowaniu związku jest to, aby nigdy już nie wypominać partnerowi błędu, który popełnił. Zamknąć przeszłość i nie wracać do przykrych sytuacji.

    
   
 

Jak pozbyć się kompleksów?

 
 
 
Zbyt szczupły czy zbyt gruby? 
 
Czy często myślisz o tym, jak bardzo odbiegasz od swojego ideału? Jesteś zbyt szczupły lub za gruby? Twój brzuch jest większy od biust, a ten z kolei jest asymetryczny i mały? Nie doceniasz swoich cech charakteru lub indywidualności? Piegi, zmarszczki, krzywe zęby przyprawiają Cię o napady złości czy przygnębienie?

Nazwijmy rzeczy po imieniu - kompleksy. Coraz więcej ludzi dotyka uczucie zakompleksienia. Jak sobie z tym radzić? Jak przestać wstydzić się siebie samego?
 
Skutki zakmpleksienia 

Kompleksy dotyczą nas samych, naszych wad oraz niedoskonałości, czemu dodatkowo towarzyszą silne emocje, wywierające wpływ na nasze zachowanie. Wywołują różnego rodzaju lęki, niepokój, wstyd, poczucie beznadziejności i niedopasowania do otoczenia. Bardzo często źródłem kompleksów są niekorzystne zestawienia społeczne np. porównania do aktorek, modelek czy ikon mody. Nasze samopoczucie gwałtownie spada i jesteśmy z siebie niezadowoleni. Z czasem koncentrujemy się tylko na słabych stronach, jest to centralny problem, od którego nie sposób się oderwać. Takiego zakompleksionego człowieka dzieli już tylko krok od depresji. Przeświadczenie o byciu nieidealnym odbiera prawo do szczęścia, zatruwa życie, przez co nie pozwala osiągnąć wyznaczonych celów. Niska samoocena wymusza myślenie o tym, że na nic się nie zasługuje. Pojawia się strach przed ludźmi, przed porażką i pogłębia się poczucia bycia gorszym od innych. Należy pamiętać, że nie ma idealnych ludzi!
 
Kompleksy w życiu prywatnym 

Kompleksy utrudniają nie tylko życie zawodowe, ale również prywatne. Strach przed porzuceniem przez partnera, niechęć do seksu degraduje całą relację. Trzeba zmienić swój sposób myślenia, ponieważ każdy jest wyjątkowy i niepowtarzalny. Każdy jest inny, a najważniejsza jest osobowość i wnętrze. Należy się doceniać i nagradzać nawet za najmniejsze sukcesy.  Wszystko tak naprawdę siedzi w naszej głowie, w naszej psychice. To od naszego nastawienia zależeć będzie nasze samopoczucie i samoocena. Skuteczność zniwelowania kompleksów zależy od umiejętności zmiany myślenia i chęci pracy nad sobą.
 
Jak pozbyć się kompleksów? 

Jak dotąd nie znaleziono “złotego środka” na wyeliminowanie kompleksów, istnieje natomiast kilka małych porad. Jeżeli ktoś się z otoczenia wywyższa się, staraj się wtedy skoncentrować na swoich mocnych stronach. Może to, co Ty uważasz za wadę, inni uznają za Twoją zaletę? Unikaj też niekorzystnych porównań społecznych. Zawsze znajdzie się osoba o wyższych priorytetach i mniemaniach.  Jeżeli nie masz siły przebicia w sytuacji społecznej, staraj się mówić bardziej donośnym i pewnym głosem. Zwróć na siebie uwagę i zdobądź respekt. Krytyka Cię paraliżuje? Nie wszystkich musisz zadowolić, ponieważ krytyka zawsze powinna odnosić się do zachowania, a nie do Twojej osoby.

Niech nie zniechęca Cię pierwsza porażka. Człowiek nie jest maszyną, popełnia błędy, ale wyciąga z tego wnioski. Pamiętaj, że tylko ten, kto nic nie robi, unika błędów. Natrętna autoanaliza sprawi tylko, że będziesz najbardziej surowym sędzią dla siebie, który odbiera sobie tym sposobem szansę na bycie szczęśliwym.

    
   
 

<< Nowsze 1 2 3 4 5 6 7 Starsze >>

Powered by CuteNews